Problem kiły kapusty w ciągu ostatnich lat wzrósł znacząco. Sprawcą choroby jest pierwotniak Plasmodiophora brassicaenie ma możliwości zwalczania interwencyjnego w momencie zauważenia ognisk na polurzepaku. Kiła kapustnych jest podstępnym zagrożeniem, w wypadku którego rozwiązań profilaktycznych. Walka z kiłą kapusty w wymaga zastosowania , które zahamują rozwój infekcji.
Ponadto pojawienie się kiły kapusty na polach praktycznie eliminuje je na kilka lat z uprawy rzepaku. Kiła kapusty zwalczanie – w kontekście rzepaku jest priorytetem. Z punktu widzenia długofalowego planowania agrotechnicznego, zwalczanie kiły kapusty musi być traktowane jako integralna część strategii ochrony roślin. Warto podkreślić, że kiła kapustnych może rozprzestrzeniać się również poprzez obrót materiałem roślinnym i glebą, co zwiększa ryzyko porażenia w nowych lokalizacjach.
Wystąpienie dużej presji kiły kapusty ma związek ze zwiększeniem areału uprawy rzepakustosowanie gorczycy w międzyplonach w kraju. Problem dotyczy przy tym wszystkich rejonów upraw. Kiła kapustnych jest przykładem choroby płodozmianowej, która nabiera rozpędu w momencie nieprzeprowadzania odpowiedniego zmianowania. Dodatkowo spowodowało wprowadzenie doskonałego żywiciela dla tego patogenu. Mimo wielu zalet siewu gorczycy należy więc zachować ostrożność na niektórych stanowiskach.
Kiła kapustnych to choroba, której charakterystycznym objawem jest powstawanie narośli na podziemnej części rzepaku. Można wówczas obserwować zarówno pojedyncze, jak i liczne twory w kształcie kulistym bądź palczastym. Tkanka w miejscu guzów ulega spękaniu, gniciu i rozpadowi. Niestety objawy na korzeniach często są mylone z żerowaniem chowacza galasówka.
Symptomy choroby będą widoczne placowo również na nadziemnych częściach. Na liściach zainfekowanego rzepaku pojawiają się z kolei żółte lub czerwono-fioletowe przebarwienia, co przypomina objawy niedoboru m.in. azotu i fosforu. Rośliny są jednocześnie osłabione, mniejsze i często więdną mimo wilgotnej gleby. W konsekwencji zamierają.
Szacuje się, że intensywność kiły kapusty, która pojawi się w kolejnym sezonie po odnotowaniu pierwszych objawów, rośnie niemal kilkakrotnie. Stąd konieczność zastosowania różnych rozwiązań ograniczających presję P. brassicae. Do najważniejszych czynności służących walce z kiłą kapusty można zaliczyć:
Rozpadające się korzenie porażone kiłą uwalniają materiał infekcyjny, który przez wiele lat jest aktywny i zdolny do atakowania kolejnych roślin. Przerwa w uprawie rzepaku, ale i innych roślin kapustnych jest więc koniecznością. Zaleca się zaprzestanie uprawy na takim polu najlepiej na 6–9 lat, natomiast za minimum uznaje się 4 lata.
Jednocześnie niezwykle ważne przy kile kapusty jest zachowanie zasad higieny pracy w polu. Kolejność wjazdu na pole w przypadku tego patogenu jest wyjątkowo istotna. Kiła kapustnych to choroba, która może rozprzestrzeniać na nowe lokalizacje, przenoszona na sprzęcie, kołach maszyn i ciągnika, dlatego zabiegi uprawowe należy zaplanować najpierw na wolnych od kiły kwaterach. Inną znaczącą kwestią jest odpowiednie przygotowanie stanowiska. Czynnikiem zdecydowanie sprzyjającym rozwojowi kiły w rzepaku jest kwaśny odczyn gleby. Dlatego konieczne jest wykonanie wapnowania, które pomoże osiągnąć optymalne pH 6,5–7,0 i tym samym ograniczyć rozwój P. brassicae.
Kiła kapustnych jest chorobą trudną do eliminacji. Obecnie jedną z najskuteczniejszych metod jest wysiewanie odmian uzyskanych dzięki postępowi hodowlanemu, który traktowany jest jako jedna z głównych „metod” zwalczania kiły kapusty.
Uprawa odmian o podwyższonej tolerancji na patogen umożliwia wysianie rzepaku na zajętym przez kiłę stanowisku bez konieczności wprowadzania przerwy. Takie odmiany rzepaku doskonale poradzą sobie na „zakilonych” stanowiskach i dodatkowo budują zadowalające plony. Odmiany z odpornością na kiłę są stale testowane pod kątem uprawy w naszym kraju, ale i w konkretnych rejonach uprawy. Pamiętajmy jednak, że kiła kapustnych charakteryzuje się dużą zmiennością, co może prowadzić do przełamywania odporności. Na szczęście hodowcy wciąż poszukują nowych rozwiązań, aby zapobiec stratom wynikającym z rozwoju kiły kapusty na ich polach.
